Facialisparalyse als gevolg van middenooronsteking
Poe poe, hier is Mickey. Na een halve spuit antibiotica (waarover later meer) en een stuk witlof ben ik fit genoeg om even achter Macje te kruipen. De lezertjes die de tweets van Jimmy en mij lezen weten het al maar in het kort hieronder nog even het verhaal van de afgelopen 1,5 week.
Het vrouwtje merkte laatst op dat mijn haartjes links nat waren. Omdat ik altijd zo raar drink (nee, zij drinkt lekker, duh!) dacht ze dat het aan het drankflesje lag maar een nieuwe leverde niets op. Wat heet, nadat ik samen met Jimmy bij de 1e dierenarts was geweest constateerde die oorsmeer. Dat bleek later onzin te zijn maar goed, het vrouwtje raakte pas echt in paniek toen ook mijn baardje nat was. Er werd een afspraak gemaakt bij dierenarts nummer 2… Ik zal jullie de details besparen maar ik heb me daar een partij bij elkaar gewhiept, ik denk dat ze het 100 meter verderop nog gehoord hebben. Deze dierenarts constateerde puntige kiezen en daarvoor moest ik onder narcose. Hm, daar was ik niet zo blij mee, heb vreemde verhalen van Jack gehoord hierover, je schijnt ineens heel veel tijd kwijt te zijn en je na de narcose ook ongelooflijk slapjes te voelen. Het vrouwtje twijfelde ook en hehe, na een mailtje van het vrouwtje van de Winkyteam maakte ze eindelijk een afspraak bij dé cavia autoriteit van Nederland, dierenarts Krista.
Een paar uur geleden ging ik samen met het vrouwtje op weg naar Elsloo, gelukkig maar 25 minuutjes rijden en het was ook best gezellig. Zelfs toen het vrouwtje de verkeerde afslag nam hadden we volop plezier. Lekker was het ook want op de heenweg heb ik twee blaadjes witlof gegeten, mjammie. In de wachtkamer had ik nog tijd genoeg om een foto te maken. Wow, mooie schone ruimte en helemaal geweldig, er waren geen honden en het stonk er ook niet.
Iets na half 5 was het uur van de waarheid… En geloof het of niet, in de handen van mevrouw Krista was ik rustig, ik whiepte niet, alsof ik het gevoel dat deze mevrouw mij zou gaan helpen. Ze zag net als dierenarts 2 dat ik mijn kopje scheef hield maar (letten we even op?) dat zag ze ook aan mijn mondje en lipjes. En verhip, nu zag mijn vrouwtje het ook, alsof ik aan een kant verlamd was.
Wat blijkt? Ik heb (even op mijn patiëntenkaart spieken) Facialisparalyse als gevolg van middenooronsteking. Vrouwtje heeft antibiotica gekregen en dat moet ze me sowieso 2x per dag geven tot en met donderdag. Dan moet ze kijken of er verbetering in zit, of mijn mondje dus niet meer zo scheef hangt. Als er geen verbetering is moet ik aan de prednison. Heftig want die antibioticakuur duurt ook drie weken. Maar dan moet het ook echt over zijn. Zolang ik niet afval en geen pijn heb kan ik er best oud mee worden trouwens * best een geruststelling *
Verder gaat het eigenlijk best goed met me. Ik ben niet afgevallen dus ik eet nog goed en ik heb ook geen pijn. Ik ben alert en heb net Jimmy nog achterna gerend in ons huisje. Vrouwtje gaat nu heel goed voor me zorgen en hopelijk ben ik dan over drie weken weer helemaal de oude.
Liefs van Mickey x
Ps: Hopelijk vindt mijn lieve flapper Igor me ook nog steeds mooi met een scheef mondje.
22 June 2010 at 18:31
Héé Mickey,
Het feit dat je je niet echt ziek lijkt te voelen doet mij toch denken aan een herseninfarct. Daarvan kun je namelijk ook een facialisparese hebben. Onze Sanne had dat ook: ze liep als een dronkeman en at een beetje langzamer dan de rest, maar was een happy caafje en is er ruim 6 jaar oud mee geworden!
Beterschap van de héle CaviaBende Almere
22 June 2010 at 19:33
@Caviabende Almere: Maar ik loop niet als een dronkeman
Maar whiep whiep, wat een fijn vooruitzicht dat ik daar nog gewoon oud mee kan worden.
Heeft Sanne ook antispul en prednitroep gehad?
24 June 2010 at 10:19
Sanne heeft toen wel prednison/corticosteroiden gehad, geen antibiotica (AB heeft bij herseninfarct geen zin).
Bij Sanne was dus bij de eerste duidelijk het “begripsvermogen” (ze heeft er máááánden over gedaan om er achter te komen hoe een rangorde in de caviawereld toch werkte…)aangedaan, bij de 2e het evenwicht en bij de laatste dus ook een facialisparese.
Welke effecten een herseninfarct precies heeft (facialisparese/paralyse, dronkenmansloop etc) hangt af van wel deel van de hersenen getroffen is
Maar nogmaals, ze was een happy caafje dat vrolijk door het leven “zwalkte”, een héérlijk knuffeltje (wel een beetje oppassen want ze kon wel letterlijk omvallen op schoot) die met een beetje extra zorg een prima caaf-leven heeft gehad.
Hoe is het nu met jou, Mickey?
24 June 2010 at 13:31
@Caviabende Almere: Jimmy hier, Mickey ligt te suffen
Bedankt voor de informatie, heel duidelijk, zelfs voor gekke flappies. Mickey zwalkt niet, ze eet alleen wat trager (fijn voor mij whiep whiep) maar ze is super alert en pakte vanochtend gewoon een stukje komkommer van me af. Vrouwtje gaat haar vanavond goed checken en kijken of haar kopje, mondje en lipjes al wat minder scheef staan. Op basis daarvan moet ze beslissen of ze prednison gaat inzetten. Sowieso moet Mickey nog 2,5 week aan dat antispul.
Liefs van Jimmy x
25 June 2010 at 11:37
Graag gedaan hoor, Gekke Flappies!
Enneh Jimmy, ben je wel een beetje lief voor Mickey en laat je haar wel rustig peuzelen? Onze Sanne was minstens 2x langzamer met eten als haar (4!) kooigenoten, dus die ging af en toe even apart als ze groentjes kreeg… anders kwam ze niet aan haar portie toe.
Zij vond die prednidinges trouwens ook altijd zo vies. ‘t Kan ook met een prik, maar of dat nou zoveel beter is?!
Zeg je tegen je Bazinnetje dat ze de kiesjes van Mickey een beetje in de gaten houdt? Ze kunnen door die facialisparese wat scheef gaan slijten en dan wordt het eten ook moeilijker. ‘t Hoeft geen probleem te zijn hoor, bij Sanne ging dat gewoon goed.
Groetjes en een beterschapsknuffel van de héle CaviaBende Almere
26 June 2010 at 23:29
@Caviabende Almere: Hoi hoi, Mickey hier. Ja hoor, Jimmy is best lief voor me en ik laat me het eten echt niet zo snel afpakken. Gisteravond en vanochtend was ik trouwens ‘not amused’ toen ik dat antispul en prednigedoe krijg maar net was ik weer een lief cavia meisje.
Ik ga het doorgeven van die kiesjes. Is het dan verstandig dat het vrouwtje dat regelmatig laat controleren? Dat kan ze vast niet zelf, ze durft nog niet eens onze nageltjes te knippen. Soms is ze echt een watje
28 June 2010 at 08:00
Hé Mickey,
Caviakiesjes zijn slecht te zien voor Baasjes. Ons Bazinnetje heeft zo’n speciaal kijkertje daarvoor, maar dat zal jouw Bazinnetje wel niet hebben – zijn niet zo makkelijk te krijgen en vaak best prijzig.
Laat je Vrouwtje in ieder geval goed opletten of je tandjes nog mooi recht op elkaar staan. Als dat het geval is én je krijgt ook harde brokjes/vit. C-tabletje nog goed weggeknabbeld zal het wel goed gaan met je kiesjes. Als daarin iets verandert wordt het tijd om er naar te laten kijken.
Als jij dat goed vindt kan je Vrouwtje ook voorzichtig met een pink voelen of jouw kiesjes geen brug vormen. Als jij dat nÃet goed vindt kost het je Vrouwtje een zere vinger
Regelmatig op het weegbakje met die cijfertjes gaan zitten kan ook een idee geven: een caaf die niet goed eet valt immers grammetjes af…
Hou ze haaks, Mickey!
Groetjes van weer de héle CaviaBende Almere!
28 June 2010 at 11:38
@Caviabende Almere: Dank voor de tips. Vitamine C tabletje eet ik nog elke dag, mjammie! En wegen doet ons vrouwtje ook regelmatig, elke maand zo ongeveer.
Daaaag en de groeten van Mickey en Jimmy!