Whiep whiep, wat een triest laatste bericht is er op dit weblog te lezen. Sowieso hebben we er dankzij de firma weblog maanden uit gelegen maar we zijn er weer hoor. Niet dat we nog erg actief zijn hier (van WordPress v Weblog snappen we nog niet veel hoor!)  maar een teken van leven is nooit verkeerd!

Het laatste berichtje ging trouwens over Mickey, we missen die lieverd nog steeds maar inmiddels loopt er hier weer een nieuwe gekke flapper rond. Nou ja nieuw, Pepper is er al sinds februari en is al helemaal ingeburgerd. Het is een wild caviaatje dat maar niet echt tam wil worden hoeveel D ook haar best doet. Ze pest mij ook weleens maar verder is ze wel lief hoor. Ze pakt bijvoorbeeld nooit mijn eten af, dat deed Mickey wel altijd. Ik vind haar trouwens wel errug mooi, zie foto.

Nou, als je ons nog een beetje wil volgen, kun je nu dus ook weer hier terecht maar we zijn ook nog steeds erg actief via Twitter en hebben tegenwoordig ook een Facebook account. Jaja!

Whiep whiep en de groeten van Jimmy (en Pepper natuurlijk)

Hallo lezertjes, Jimmy hier met droevig nieuws. Dat witte monster, mijn allerliefste huisgenootje en allergrootste voorbeeld Mickey is vrijdag 4 februari ingeslapen ;-( Begin januari heeft ze nog een zware oogoperatie overleefd (dokter Krista heeft toen een oogje bij Mickey verwijderd) en een dag na de narcose probeerde die gekke flapper alweer in mijn huisje te klimmen. We hebben toen 10 dagen apart gezeten en mochten alleen onder begeleiding van het vrouwtje bij elkaar. SAAI!

Het ging super goed met Mickey, ook nadat de hechtingen eruit gehaald werden maar 1,5 week later ging ze ineens minder eten. Ze viel af, wilde niet meer spelen en ze was niet eens meer kwaad als ik haar verse groentjes op at. Foute boel dus! Vrouwtje heeft nog vanalles geprobeerd samen met dokter Krista en een lieve vervangster. Een infuus, spuitjes met spul erin om Mickey's darmen weer in beweging te krijgen, krachtvoer en Cisaral drops. Die laatste twee moest het vrouwtje zelf aan Mickey geven, wat een drama. Ondanks dat Mickey steeds zwakker werd verzette ze zich hevig en ging ze altijd het gevecht aan met het vrouwtje.

Afgelopen vrijdag was duidelijk dat Mickey niet meer Mickey was en heeft het vrouwtje afscheid genomen van haar. Dokter Krista heeft ervoor gezorgd dat Mickey in slaap werd gebracht en daarna sliep ze heel rustig in. Vrouwtje heeft haar daarna mee naar huis genomen en daar heeft meneer Barry ook nog afscheid van haar genomen. Meneer Barry had ook nog een prachtig houten wijnkistje en daar heeft vrouwtje Mickey een dag later ingelegd. In haar rode lievelingsdekentje dat ze in maart 2010 van haar grote liefde Igor van de Winkyteam had gekregen. Gisteren heb ik definitief afscheid van haar genomen en nu ligt ze in de mooie tuin bij opa en oma.

Ik zal haar nooit vergeten, dag lief meisje, deze is is voor jou! Enne, of je Jack en Meg een knuffel wil geven van het vrouwtje…

Jimmy x

Hallo allemaal, hier is Mickey! Het lijkt erop dat hier alleen nog maar berichtjes verschijnen als er iets met onze gezondheid is maar we hebben het dan ook erg druk met twitteren en feesten met @winkyteam, @guinygirlz en @monsouris.

Enfin, vorige week was er weer eens paniek in huize Gekke Flappie. Mijn linkeroogje deed ineens heel erg pijn en ondanks dat ik dit verborgen wilde houden voor het vrouwtje had ze het toch meteen door. Mijn oogje stond bol en was ook wit. Jimmy en het vrouwtje dachten eerst dat ik blind was geworden aan een oog maar nee hoor, ik kon het eten nog net zo goed zien als voorheen. Maar ja, vrouwtje is natuurlijk vrouwtje dus pfeh, de volgende dag zat ik al bij dokter Krista op de behandeltafel. Die keek en euh tja, toen moesten vrouwtje en ik even slikken want het oogje was ontstoken (door die stomme Facialisparalyse) en dat antispul zou volgens dokter Krista niet meer aanslaan. Wat nu?

Het enige dat zou helpen was het verwijderen van het oogje. Echt waar! Vrouwtje heeft toen heel goed de consequenties en mogelijke gevolgen met de dokter besproken maar omdat ik nog zo kwiek was en in hele goede conditie gingen ze het erop wagen. ENG!

Een dag later was het al zover. Ik kreeg iets waardoor ik heel slaperig werd en toen ik wakker werd had ik me toch een pijn en voelde ik me alsof er een hele volle voerbak op mijn lijfje was gevallen. Gelukkig was Simone (de lieve assistente van de dokter) heel alert en die heeft me goed verzorgd totdat vrouwtje me kwam halen. Ik hoorde toen ook dat ik een hele zware narcose had gehad, dat ik nog drie dagen pijnstillers moest krijgen en minimaal 10 dagen 2x per dag antispul én dat de hechtingen (dat zijn rare draadjes waarmee de dokter de wond gemaakt heeft) er pas na 10 (!) dagen uitgehaald zouden worden.

Maar het allerergste was nog wel dat ik 10 dagen apart moest zitten van Jimmy maar heb ik me dus echt niet aan gehouden. Een dag na de operatie heb ik al een poging gedaan om in het huis van Jimmy te komen en verhip, een paar dagen later toen het vrouwtje niet oplette is het me gelukt, ben pardoes bij Jimmy in het huis gevallen Gelukkig mochten we al eerder weer bij elkaar zitten maar alleen onder toezicht. Als het vrouwtje weg is en 's nachts zitten we apart, SAAI!

Ik voel me nu weer prima al ben ik waarschijnlijk wel wat afgevallen, dat is normaal na een narcose. Ik eet weer volop en drinken gaat ook prima. Maar heel raar, sinds de operatie vind ik witlof niet meer zo lekker, ik heb de wortel herontdekt, mjammie.

Zo, jullie zijn weer helemaal op de hoogte. Morgen zal ik nog wel een update plaatsen hoe het gegaan is met het verwijderen van de hechtingen… Oh ja, vrouwtje heeft (heel attent) nog geen foto van me gemaakt want ik zie er natuurlijk niet zo heel fraai uit met die hechtingen en daarbij heb ik ook nog een overvloed aan zilveren wondspray op mijn zwarte haartjes. Maar dat laatste is gelukkig aan het minderen, het zou tijd worden ook.

Heel veel lieve groetjes van Mickey xx

Ps: Heerlijk, eindelijk een goed excuus om mijn haartjes te laten groeien aan de kant waar ik nu geen oogje meer heb, ik wil een vet lange pony laten groeien, dat jullie het even weten!

Update 17 januari: Whiep whiep, dokter Krista heeft vandaag die rare draadjes eruit gehaald, ik heb maar 3x gewhiept omdat het een beetje pijn deed. Dokter Krista was trots op me net als het vrouwtje. Enne, op de terugweg weer eens het vrouwtje de stuipen op het lijf gejaagd door vier keer te proberen uit mijn reismandje te klauteren. Hoogste tijd voor een reismandje mét deksel

Je hebt waakhonden en waakflappies

Hallo allemaal, naast al dat getwitter hebben we helemaal geen tijd meer om dit weblog te onderhouden maar nu is het toch echt de hoogste tijd voor een update.

De laatste weken is het een ware ziekenboeg hier. Jimmy heeft al weken last van ontstoken oogjes en vrouwtje moest zijn oogjes daarom 2x per dag druppelen. Wat een ellende is dat zeg! Jimmy kneep natuurlijk, zo slim is hij wel, steeds zijn oogjes dicht als vrouwtje met de druppeltjes kwam en toen het tweede flesje al bijna leeg was sloeg ze alarm bij dokter Krista. Zo hé, de mopperbeer heeft nu een tube oogzalf gekregen van wel 42 euro. Vrouwtje sloeg steil achterover toen ze dat moest afrekenen. Maar ieder nadeel heeft zijn voordeel want het aanbrengen van de oogzalf is een stuk makkelijker dan druppelen. Dat dan weer wel.

En ach, dat witte monster was weer aan het afvallen. Sinds ze dat euh hoe het het ook alweer, facialgedoe heeft gehad moet ze elke week gewogen worden. En omdat ze aan het afvallen was en de voerbak niet leeg was moest ze weer op controle bij dokter Krista. Vrouwtje heeft nu een grote verpakking antispul hier staan want dat was het goedkoopste (in vergelijking met de oogzalf van die brombeer inderdaad, maar 17 eurootjes, een koopje…) maar jaja, het werkt dus wel hè! Mickey is inmiddels weer aan het bijkomen en het voerbakje is nu ook weer een stuk leger.

Over bijkomen gesproken, Jimmy’s droom om LAPS member te worden komt maar niet dichterbij. Hij blijft steeds steken rond de 1230 gram. Ook een mooi gewicht maar echt veel te licht om ook maar te denken aan het LAPS lidmaatschap. Nou ja, eerst maar weer eens zorgen dat zijn oogjes in orde zijn.

Lieve groetjes van Jimmy en Mickey x

I have a dream… Sinds ik vorige week op Twitter heb gelezen over LAPS (Large Ample Pigs Society) kan ik nergens anders meer aan denken. Winkyteam en Guinygirlz werden namelijk vorige week allemaal gewogen en hun vrouwtje zette daarna hun gewicht plus een foto (ja Mickey, jouw Igor zag er schattig uit!) van de flappers in de weegschaal online.

Mijn oog viel direct op deze tweet en sindsdien beheerst het mijn leven. Het lijkt me zo vet (letterlijk en figuurlijk whiep whiep) cool om deel uit te maken van deze 'community' en het enige dat ik ervoor hoef te doen is genoeg eten en heel goed oefenen voor haardkleedje. Makkie dus! Om LAPS lid te worden moet mijn gewicht 1361 gram of meer zijn en ik kan niet wachten totdat het vrouwtje me weer eens weegt.

Mijn statistieken tot dusver:

17 januari: 813 gram
25 januari: 853 gram
28 maart: 978 gram
21 mei: 1116 gram
11 juni: 1128 gram

Wat denken jullie? Maak ik een kans om voor het einde van 2010 LAPS lid te zijn? Alle hulp is natuurlijk van harte welkom. Dus doneer al je witlof, andijvie, kruidenhooi en nog veel meer lekkers via mijn vrouwtje aan mij en ik beloof jullie dat ik mijn uiterste best ga doen om nog zwaarder te worden.

Smakelijke groetjes van Jimmy x

Update 22.28 u: Yooohooo, 1197 grammetjes. Ik pas al bijna niet meer in de weegschaal

Vandaag moest ik terug op controle bij dokter Krista. Voor de nieuwe lezers, check even deze blogpost voor wat er met me aan de hand is.

In tegenstelling tot het vorige bezoek ging de reis dit keer niet zo vlekkeloos. We hebben op de heenweg twee keer in de file gestaan (saai!) en waren pas na 45 minuten in Elsloo. Je zou toch denken dat het vrouwtje bij het derde bezoek aan Krista nu heel goed de route zou weten in dat plaatsje maar nee hoor, dit keer miste ze weer een andere afslag en moesten we een rondje rijden. En ik maar whiepen dat ze naar links moest maar nee hoor, mevrouw ging zonder blikken of blozen naar rechts. Tja, dat klopte dus niet!
Gelukkig waren we wel op tijd voor het spreekuur en graag wil ik nog een keer zeggen hoe netjes die praktijk van dokter Krista is in tegenstelling tot andere praktijken die ik van binnen gezien heb. Er is airco, er zijn bijna nooit honden (dat vindt vooral het vrouwtje errug fijn) en het stinkt er niet. Enne, het allerbelangrijkste is natuurlijk dat dokter Krista heel veel van gekke flappers af weet!

Ze heeft mijn tandjes gecheckt (die malen nog goed, joepie), aan mijn achterlijfje gevoeld (niet leuk!) en mijn kopje bekeken. Toen was het even slikken want volgens dokter Krista blijft mijn mondje voortaan een beetje scheef staan. Gelukkig houdt Igor ook zo van me!
De conclusie van dokter Krista was dat het ergste geweken is. Ik krijg nog 3 weken dat antispul 2x per dag en om de 2 dagen krijg ik dat prednigedoe totdat het flesje leeg is. En joepie, ik hoef niet meer op controle. Het kan trouwens best dat ik er nog last van krijg. Ze had het bijvoorbeeld over een abces (jakkie!) maar we gaan van het goede uit, toch? En wat een geluk dat ik niet in slaap gebracht ben voor mijn kiesjes. Echt, dokter Krista is de bom!

De terugreis was trouwens een hel We kwamen weer twee keer in de file terecht en van verveling ben ik in mijn tijdelijke onderkomen lekker veel gaan keutelen en plassen om er daarna natuurlijk lekker doorheen te banjeren. Er brak pas echt paniek uit toen we bijna thuis waren en ik uit het bakje wilde klimmen om de auto te gaan verkennen. Heel jammer, het vrouwtje had het in de gaten en om eerlijk te zijn was het ook veel te hoog. Maar proberen kan altijd! 

Heel veel liefs van Mickey (en de groeten van Jimmy) x

Ps: Nog twee nachtjes slapen en dan krijgen we een logeerflapper genaamd Pukkie, gezellig. En wat een schatje is het

Lang zal Jimmy leven, lang zal Jimmy leven, lang zal Jimmy leven in de gloria, in de gloria, in de gloriaaaaaaaaa…

En nu allemaal in flapperkoor:

Hieperdepiep Hoera!

Proficiat flapper Jimmy met je 1e verjaardag. We kennen mekaar nu bijna 7 maanden en ik moest in het begin erg aan je wennen. Na Meg was het raar om ineens samen te wonen met zo'n jonge cavia puber. Maar je bent best lief en je ziet er hartstikke stoer uit met dat lange haar. We zijn best een mooi stel al zeg ik het zelf * En ik vind het super fijn dat het vrouwtje en ons oude baasje je in december 2009 uit de cavia opvang hebben gehaald. Het is gewoon hartstikke gezellig met z'n tweetjes!

Dikke kus van dat witte monster X

* Lieve Igor, niet jaloers worden, het is gewoon een broer zus relatie net als bij jou en Yaya

Whiep, whiep, wat is het warm geweest de afgelopen dagen. Vrijdag en zaterdag was het 30 graden en meer en ondanks dat ons vrouwtje probeerde om haar huisje zo koel mogelijk te houden lukte dat niet echt. Ze was en is nog steeds erg bezorgd om ons want wij, gekke flappers, kunnen niet zo goed tegen de warmte. Gelukkig heeft professor Igor van de Winkyteam in 2008 een studie gedaan naar het optimaal genieten van koelelementen in een cavia huisje, zie dit bericht. En wat heeft hij dat weer knap gedaan, met foto's en een heuse literatuurstudie. Tja, je bent professor of niet.

Vrouwtje heeft het stukje goed doorgelezen en de afgelopen dagen heeft ze constant gesleept met frisdrankflessen, ijsblokjes, badkamertegels (dankjewel Marco!) en baksteentjes. Pfeh, van het kijken naar al dat gesleep kregen we het al warm maar het hielp wel. We vinden vooral zo'n zakje met bevroren water (dat noemen ze ook wel ijsblokjes) lekker fris. Ook fijn is de grote hoeveelheid komkommer die onze kant opkomt, mjammie!

Met Mickey gaat het trouwens goed, ze slikt braaf 2x per dag antispul en na 7 dagen Prednigedoe krijgt ze dat nu nog maar om de dag. Ze schudt minder met haar kopje en woog 30 juni 1050 gram. Ze eet ook nog steeds flink al gaat er wat minder hardvoer doorheen vanwege de hitte.

Oh ja, als langharige cavia's zijn we uiteraard super trots op onze lange haartjes en laatst waren we dan ook 'not amused' toen tantje Lieselotje langskwam en samen met het vrouwtje de schaar zette in onze lange lokken. Maar of dat nog niet genoeg is, vandaag deed het vrouwtje het helemaal alleen. Natuurlijk is het fijn om korte haartjes te hebben als het zo warm is maar euh, kan ze misschien een 'knip recht' cursus gaan volgen?

Zo, tijd voor een dutje en daarna op zoek naar inspiratie voor onze Algernon blogjes. Want ja, we hebben de afgelopen weken een logeetje gehad maar die verhaaltjes volgen nog… Nog even geduld dus.

Liefs van Mickey en Jimmy x

[Mickey]: Mag ik nog even melden dat ik me keurig gedragen heb bij de knipsessie in tegenstelling tot Jimmy? Iedereen noemt mij wel het witte monster maar jullie hadden me de afgelopen dagen eens moeten zien zitten bij het in ontvangst nemen van de medicijnen en tijdens de knipsessie net. Super lief en zonder puberneigingen. Jaja, ik word eindelijk een stuk rustiger en dat levert me elke dag een complimentje van het vrouwtje op.

[Jimmy]: Whiep whiep, mag ik dan ook nog even? Hoe zouden jullie reageren als je haartjes geknipt worden en het vrouwtje komt, als je weerloos op je rug ligt, gevaarlijk met die akelige schaar bij euh, tja, je weet wel… Brrrrrrrr. Gelukkig ging het allemaal goed! * slaakt nogmaals een zucht van verlichting *

Poe poe, hier is Mickey. Na een halve spuit antibiotica (waarover later meer) en een stuk witlof ben ik fit genoeg om even achter Macje te kruipen. De lezertjes die de tweets van Jimmy en mij lezen weten het al maar in het kort hieronder nog even het verhaal van de afgelopen 1,5 week.

Het vrouwtje merkte laatst op dat mijn haartjes links nat waren. Omdat ik altijd zo raar drink (nee, zij drinkt lekker, duh!) dacht ze dat het aan het drankflesje lag maar een nieuwe leverde niets op. Wat heet, nadat ik samen met Jimmy bij de 1e dierenarts was geweest constateerde die oorsmeer. Dat bleek later onzin te zijn maar goed, het vrouwtje raakte pas echt in paniek toen ook mijn baardje nat was. Er werd een afspraak gemaakt bij dierenarts nummer 2… Ik zal jullie de details besparen maar ik heb me daar een partij bij elkaar gewhiept, ik denk dat ze het 100 meter verderop nog gehoord hebben. Deze dierenarts constateerde puntige kiezen en daarvoor moest ik onder narcose. Hm, daar was ik niet zo blij mee, heb vreemde verhalen van Jack gehoord hierover, je schijnt ineens heel veel tijd kwijt te zijn en je na de narcose ook ongelooflijk slapjes te voelen. Het vrouwtje twijfelde ook en hehe, na een mailtje van het vrouwtje van de Winkyteam maakte ze eindelijk een afspraak bij dé cavia autoriteit van Nederland, dierenarts Krista.

Een paar uur geleden ging ik samen met het vrouwtje op weg naar Elsloo, gelukkig maar 25 minuutjes rijden en het was ook best gezellig. Zelfs toen het vrouwtje de verkeerde afslag nam hadden we volop plezier. Lekker was het ook want op de heenweg heb ik twee blaadjes witlof gegeten, mjammie. In de wachtkamer had ik nog tijd genoeg om een foto te maken. Wow, mooie schone ruimte en helemaal geweldig, er waren geen honden en het stonk er ook niet.

Iets na half 5 was het uur van de waarheid… En geloof het of niet, in de handen van mevrouw Krista was ik rustig, ik whiepte niet, alsof ik het gevoel dat deze mevrouw mij zou gaan helpen. Ze zag net als dierenarts 2 dat ik mijn kopje scheef hield maar (letten we even op?) dat zag ze ook aan mijn mondje en lipjes. En verhip, nu zag mijn vrouwtje het ook, alsof ik aan een kant verlamd was.

Wat blijkt? Ik heb (even op mijn patiëntenkaart spieken) Facialisparalyse als gevolg van middenooronsteking. Vrouwtje heeft antibiotica gekregen en dat moet ze me sowieso 2x per dag geven tot en met donderdag. Dan moet ze kijken of er verbetering in zit, of mijn mondje dus niet meer zo scheef hangt. Als er geen verbetering is moet ik aan de prednison. Heftig want die antibioticakuur duurt ook drie weken. Maar dan moet het ook echt over zijn. Zolang ik niet afval en geen pijn heb kan ik er best oud mee worden trouwens *  best een geruststelling *

Verder gaat het eigenlijk best goed met me. Ik ben niet afgevallen dus ik eet nog goed en ik heb ook geen pijn. Ik ben alert en heb net Jimmy nog achterna gerend in ons huisje. Vrouwtje gaat nu heel goed voor me zorgen en hopelijk ben ik dan over drie weken weer helemaal de oude. 

Liefs van Mickey x

Ps: Hopelijk vindt mijn lieve flapper Igor me ook nog steeds mooi met een scheef mondje.